Ποσειδωνιάταις τοις εν τω Τυρρηνικώ κόλπω το μεν εξ αρχής
Έλλησιν ούσιν εκβαρβαρώσθαι Τυρρηνοίς ή Pωμαίοις γεγονόσι και την τε φωνήν μεταβεβληκέναι, τα τε πολλά των επιτηδευμάτων, άγειν δε μιαν τινα αυτούς των εορτών των Ελλήνων έτι και νυν, εν η συνιόντες αναμιμνήσκονται των αρχαίων ονομάτων τε και νομίμων, απολοφυράμενοι προς αλλήλους και δακρύσαντες απέρχονται.
AΘΗΝAΙΟΣ
Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ' είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων' η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες —
Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά
βγαλμένοι —ω συμφορά!— απ' τον Ελληνισμό.
[πηγή: Κ.Π. Καβάφης, Κρυμμένα ποιήματα 1877;-1923, επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, Ίκαρος, Αθήνα 1993, σ. 89]
...............
Η Ποσειδωνία (φωτο) ήταν
αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας, στην περιοχή της Καμπανίας.
Βρισκόταν 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης, στη σημερινή
επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας. Το
λατινικό όνομα της πόλης ήταν Παίστουμ (Paestum).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου